Brachiosaurus' un fermanlari

blog'a geri dön

6 yorum var - 04 Ocak 2008 18:19

Her şey gecenin bir köründe okuldan çıkmış eve giderken başlamıştı, ama evimde kimlerin olduğunu bilmediğimden, bakkala gidip biraz alış veriş yapmam gerektiğini düşünmüştüm, yemek için gerekli malzemeleri aldıktan sonra eve doğru yol almıştım ki bir yerlerden şirin mi şirin ama çok garip sesler geliyordu…

Evet, bu bir kedi sesiydi, etrafıma bakınmaya başladım, ses nerden geliyordu bir türlü anlayamamıştım. Sesleri biraz daha dikkatlice dinledikten sonra, sesin olduğu yöne doğru yönelmiştim ki karşımda bir yavru kedi görmüştüm, karlı kaldırımın hemen kenarında bana bakıyordu. Birkaç saniye öylece ona bakıp durdum, oda bana bakıyordu. O an ellerimdeki poşetler birden yere düşmüştü, elbette ki bu düşüşün bir sebebi vardı. Hemen onu kucağıma aldım ve sanki beni anlıyormuş gibi ona senin burada ne işin var yalnız başına derken, başka bir taraftan bir ses daha duydum, bende buradayım diyen bir başka dost ile tanışmıştım

Eve doğru yol almış giderken süt alıp almadığımı kontrol ettim, evet süt almıştım ve sahipleri de yanımdaydı…

Karlı yolda ve soğuk havada evime doğru yürürken aynı anda iki tane “minnacık” misafirimle de sohbet ediyordum…

Evimin önüne geldiğimde odalarda ışıkların yandığını gördüm, anahtarımı çıkarma ihtiyacı duymadan bahçe kapısını araladım ve kapıya doğru yaklaşmıştım ki, kapı birden açıldı ve hoş geldin denmişti, o an hoş bulduk dedim kapıyı açan arkadaşıma…

Evde tam 8 kişi vardı, oysaki ben o evde tek başıma kalıyordum, hatta kalmaya çalışıyordum, ne yazık ki evim işgal edilmiş durumdaydı, hem de en yakın arkadaşlarım tarafından, ama severdim bu işgalleri, tüm ilgi hemen 2 küçük “minnacık” kedi yavrusunun üzerinde toplanmış, bu minnacık iki yavruya nasıl bakacağımız konusunda yemeği es geçerek beyin fırtınasına başlamıştık ki sınıf arkadaşım Ahmet karnım açıktı diye bizi susturmuştu,

O an fark ettim ki, o iki minnacık kedi oturdukları yerden doğru bizi izliyodu, bu insanlar ne garip yaratıklar sadece çok basit bir şey için dakikalarca tartışıyorlar diye düşünüyorlardı.

Çok şükür ki hem kendi karnımızı doyurmamızın gerektiğini hem de 2 kedinin de karınlarını doyurmamız gerektiği kanaatine varmıştık.

Artık her iki tarafında karınları doymuştu, bize ne gerekti muhabbet…

Ama önce yapmam gereken bir iş vardı, 2 misafirimi derhal kurutmalıydım, malum dışarıda kaldıkları için ıslanmışlardı ve birde süt kabının içinde yüzmeleri sonucunda tüyleri süt kokuyordu, yıkamayı düşündüm ama vazgeçtim, saç kurutma makinesinin sıcak esintisiyle 2 küçük misafirimin tüylerine yeni modellere göre şekillendirdik, pek de tatlı olmuşlardı…

Zaman nasıl geçmişti, artık uyuma vakti gelmişti, malum ev kalabalık olduğundan kimin nerede yatacağını bir türlü karar verememiştik,

Tamam, ben yerde yatarım diyerekten, sizde yataklarla çekyatları paylaşın dedim ve kapının girişine 2 küçük misafirim için yer ayarlayıp yer yatağıma yattım…
Sabah arkadaşlarımın tepemde beni izlemeleriyle ve fısıltılı konuşmalarıyla uyandım, 2 küçük misafirim yerlerinden kalkıp benim yatağıma gelmişler, biri benim yastığımı paylaşıyor, diğeri de hemen yanıma kıvrılmış uyuyordu ve üçümüz aynı yataktaydık, sonra yastığımı paylaşan misafirimle göz göze geldim , günaydın dedim, sadece bir ses, miavvvvv... dedi, galiba bana günaydın demek istiyordu.

Kahvaltımızı yapıp ders vaktine kadar evimizin bahçesinde koşuşturduğumuzu ve toprakla oynadığımız o anları şimdi yaşıyormuş gibi hatırlıyorum…

Kuş olur uçarım yanarken içim,

(not: yazının cümle yapısında düzenleme yapılacaktır...)

bitiş ne güzel be abi... :)

momento mori  04 Ocak 2008 19:49  

özlüyorum sanırım.

Brachiosaurus  22 Mart 2008 21:54  

Çocukluğumdan beri kedileri sevmişimdir, en son kedim "priket" yaklaşık 5 sene önce beşinci kattan aşağıya düşüp boynunu kırdı öldü... O güne kadar beslediğim diğer kedilerim gibi onu da çok ama çok seviyordum...

Yaklaşık 3 senedir birden bire nükseden bir allerjim var kadilere karşı, sevemiyorum artık, dokunamıyorum, yüzüm, boynum, kollarım kabarıyor, bir sürü kabarcık oluşuyor bir kedi sevdiğimde... Kediden uzaklaşmamla yavaş yavaş geçiyor... Yaklaşık 1-2 saat içinde hiç bir şeyim kalmıyor ama onları hele ki yavru kedileri sevemediğim için çok üzülüyorum... :(

S a m a r a  22 Mart 2008 22:01  

belki de bu senin için iyi bir durumdur...
insan bir hayvana bağlandığında ve kaybettiğinde şursuzlaşıyor ...bir boşluğa düşüyor...

Brachiosaurus  22 Mart 2008 22:03  

Bilmiyorum gerçekten... Şu an kötü bir durum muş gibi geliyor ama belki de öyledir... Lena'mı (husky) Adana'ya götürdüklerinde çok üzülmüştüm hala da çok özlüyorum onu... Belki şu an için başka bir hayvana alışmamak iyi olabilir...

S a m a r a  22 Mart 2008 22:13  

bazen insanlar diğer canlılara gereğinden fazla sahiplenme güdüsüne kapılıyorlar...oysa ki sadece paylaşımdan ibaret olsa bu ilişki ne güzel olur =)
çok fazla bağlanmamak lazım

Brachiosaurus  01 Nisan 2008 04:05  
bu yazıya puanı basanlar: